آن حضرت بودند : نگارنده به قصد شناسايى مؤمنان از منافقان صحابه به بررسى زندگانى ايشان پرداخت ، چه ايشان از طرفى باز گو كنندهء حديث و سخنان و سيرهء آن حضرت در تفسير قرآن و احكام اسلام و ديگر علوم و معارف اسلامى كه از پيامبر خدا نقل شده مىباشند . و چون معرفت به زندگى اهل البيت پيامبر و صحابه او مكمل معرفت به ايشان است ، به اين سبب بررسى به زندگانى هر دو را دنبال كردم ، زندگى داخلى ايشان ، و رفتارشان را با يكديگر و با مردم تازه مسلمان ، و ملل غير مسلمان ، فتوحات و روايت هاى شان از پيامبر را مورد بحث و بررسى قرار دادم و در نتيجهء ده ها سال مطالعه و بررسى مطالب شگفت انگيزى پيش چشمم روشن گرديد . معلوم شد كه در روايت هاى سيره و تاريخ و حديث آن قدر نعل وارونه زده اند كه حساب ندارد ، و در آنها چنان نموده اند كه قاتل را مقتول ، و ظالم را مظلوم ، شب را روز ، و روز را شب نشان داده اند . پاك ترين ، و پارساترين صحابه اى را چون ابوذر ، و عمّار ، و حجر بن حدى را مردمى تبه كار ، و سفيه ، و اخلال گر معرّفى كرده ، كسانى چون معاويه ، و مروان حكم ، و ابوسفيان ، و زياد را افرادى پاك و مبرّا و مرد خدا ! شناسانده اند . آن قدر در حديث و سيرهء پيامبر حديث دروغ و افسانه هاى زننده انباشته شده است كه با وجود آن ها پى بردن به اسلام صحيح در حدّ محال است و وجود آن احاديث دروغ باعث آن گرديده است كه اسلام بد آموخته شود . مثالى مىآوريم . روايتى از عايشه در شأن نزول آيهء تيمم در صحيح بخارى ، و مسلم ، و سنن نسائى و موطأ مالك